คาวาซากิ ฟรอนตาเล่ มักใช้แผนการเล่น 4-3-3 โดยพึ่งพา ยูกิ ยาโมโตะ เพื่อควบคุมกลางสนาม มาร์คอส จูเนียร์ เพื่อยืดแนวรับฝั่งปีก และไทโต เซกิกุชิ เพื่อเจาะช่องว่างระหว่างแนวรับ ทีมจะส่งผู้เล่นจำนวนมากเพื่อกดดันในครึ่งสนามของฝ่ายตรงข้าม บังคับให้วิสเซล โคเบะทำพลาดเมื่อเล่นจากหลังและเริ่มต้นการโจมตีทันที ความเสี่ยงหลักของการเข้ากดดันนี้คือ การเปิดเผยแนวรับ เมื่อทีมขยับขึ้นไปข้างหน้า จะเกิดช่องว่างขนาดใหญ่หลังแนวรับ หากการกดดันล้มเหลว วิสเซล โคเบะสามารถใช้การสวนกลับโดยตรงเพื่อประโยชน์ นอกจากนี้ด้วยผู้เล่นตัวหลักหลายรายบาดเจ็บหรือถูกแบน ทางเลือกในการโจมตีจำกัด ทำให้ลดความหลากหลายของแท็คติกในการเจาะแนวรับที่มีระเบียบ