สำหรับเอฟซีโตเกียว ทีมใช้แผนการเล่น 4-2-3-1 โดยเน้นการกดดันในแดนกลางเพื่อตัดทางผ่านบอลของคาชิวาระ เรย์โซลจากแนวหลัง มาซาคิ นากาโทโม่ คอยแอบอยู่ในเขตโทษพร้อมจะฉกฉวยโอกาสที่มี ในขณะที่ปีกส่งครอสเข้ามาในกรอบเพื่อสร้างความอันตราย มิดฟิลด์ยังทำหน้าที่วิ่งขึ้นเกมจากแดนลึกเพื่อเพิ่มชั้นในการโจมตี ในฝั่งเกมรับ ชอล์ซเป็นแกนหลักในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กทำให้แนวรับมั่นคง ฟูลแบ็กขึ้นเกมได้อย่างเหมาะสม แต่เนื่องจากมีกองหลังคนสำคัญบาดเจ็บหลายราย ทำให้มีช่องว่างระหว่างฟูลแบ็กเมื่อพวกเขาขึ้นเกม หากการกดดันไม่สำเร็จ ศูนย์หน้าของคาชิวาระ เรย์โซลสามารถอาศัยช่องว่างเหล่านี้ทำประตูได้ ทีมมีความเชี่ยวชาญในการควบคุมจังหวะของเกม ถ้าพวกเขานำแล้วจะมีแนวโน้มที่จะรัดกุมเกมรับมากขึ้น บีบพื้นที่ในการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม