การแข่งขันนี้มีจุดเด่นอยู่ที่ระบบ 4-2-3-1 ของอาร์เซนอลที่เน้นการกดดันสูงและการครองบอล ซึ่งจะเผชิญหน้ากับระบบ 3-5-2 ของลีดส์ ยูไนเต็ดที่เน้นการป้องกันด้วยสามกองหลังและสวนกลับ ด้วยบรรยากาศในบ้านที่เอมิเรตส์ สเตเดียม อาร์เซนอลจะควบคุมเกมตั้งแต่ต้นและกดดันอย่างต่อเนื่อง ซาคาและมาร์ติเนลลีจะขยายแนวรับของฝ่ายตรงข้ามบนปีก ในขณะที่โอเดการ์ดจะพยายามส่งบอลทะลุช่องจากแดนกลาง อาร์เซนอลจะมองหาโอกาสทำประตูผ่านการครอสบอลและลูกตั้งเตะ อย่างไรก็ตาม มีความกังวลเกี่ยวกับทีมโดยเฉพาะในแนวรับ หน่วยป้องกันได้ถูกอ่อนแอลงด้วยอาการบาดเจ็บ และภาระทางกายภาพของนักเตะหลายคนที่เล่นให้ทีมชาติเพิ่มความวิตกกังวล แบ็กฟูลแบ็กมักจะขยับขึ้นไปสูง และหากการกดดันสูงไม่สำเร็จ จะเหลือช่องว่างใหญ่ไว้ข้างหลัง ทำให้ง่ายต่อการสวนกลับอย่างรวดเร็วของวิงแบ็กของลีดส์ หากอาร์เซนอลไม่สามารถสร้างความได้เปรียบจากการกดดันอย่างต่อเนื่อง ระดับพลังงานของนักเตะจะลดลงในครึ่งหลัง นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของข้อผิดพลาดในการป้องกัน