ลอนดอน ไลออนส์ใช้รูปแบบ 4-4-2 โดยมิดฟิลด์คู่ของบาร์เน็ตต์และเลวีรับผิดชอบในการแย่งบอลและการแจกแจงบอล ส่วนแนวรุกนำโดยเคทและแอปเพลสันที่พึ่งพาการเล่นทางริมเส้นและการครอสเข้าเขตโทษ ทีมนี้ขึ้นชื่อในเรื่องการเล่นอย่างรุนแรงเมื่อเล่นในบ้าน แต่ความสมบูรณ์ของแนวรับค่อนข้างอ่อนแอ มิดฟิลด์มักขาดการป้องกันเพียงพอ ทำให้พวกเขายอมรับการทะลวงผ่านจากฝ่ายตรงข้ามได้ง่าย บิกเกิลสวีดใช้รูปแบบ 4-2-3-1 ด้วยสองมิดฟิลด์ตัวรับคือเคสเซลและเบลีย์ที่ให้การป้องกันที่แข็งแกร่ง ในขณะที่มาร์ชเป็นผู้สร้างเกมหลัก อาคินซูโลเยเป็นกองหน้าตัวเดียวที่ได้รับการสนับสนุนจากปีกที่เชี่ยวชาญในการเจาะแนวรับ ทีมนี้มีประสิทธิภาพในการจบสกอร์และมีความลึกของทีมที่ดี ทำให้สามารถหมุนเวียนนักเตะได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังโดดเด่นในการสวนกลับอย่างรวดเร็ว