โอเนียลน่าจะยึดต้นแบบการเล่น 5-4-1 ที่เน้นการป้องกัน. แผนการของไอร์แลนด์เหนือชัดเจน: พวกเขาจะอยู่ในตำแหน่งป้องกัน, บีบพื้นที่กลางสนามด้วยการสกัดที่หนาแน่น และยอมให้อีกฝ่ายครองบอลมาก. พวกเขาจะพึ่งพาการสวนกลับอย่างรวดเร็วทางข้างและโอกาสจากลูกตั้งเตะในการทำประตู. ด้วยการขาดหายไปของบอลลาร์ด คู่เซ็นเตอร์แบ็กสำรองขาดความเข้าใจร่วมกัน ทำให้พวกเขายอมรับความเสี่ยงจากการโดนส่งบอลยาวข้ามศีรษะ. ทีมจะมอบหมายผู้เล่นคนหนึ่งเพื่อตามประกบซโซโบสลัย, ตัดเส้นทางการผ่านบอลของเขา และใช้การทำฟาวล์เพื่อขัดขวางจังหวะการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม. จุดอ่อนของทีมอยู่ที่ความสามารถในการสร้างสรรค์เกมรุกในพื้นที่สามเหลี่ยมสุดท้ายที่ไม่ดี ทำให้การสวนกลับของพวกเขาจำกัดอยู่แค่การขึ้นเกมแบบเฉพาะกาล และขาดแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง