โมเรโน่คาดว่าจะยึดระบบ 4-4-2 ซึ่งพึ่งพาการกดดันสูงจากหลายชั้นในแนวหน้าเพื่อจำกัดตัวเลือกในการผ่านบอลของคู่แข่งในแดนกลาง ส่วนแผนการรุกของเกาหลีใต้ขึ้นอยู่กับซอน ฮึง-มินที่ตัดเข้ามาจากริมเส้น ฮวาง ฮี-ชานที่วิ่งแทรกช่องทาง และกองกลางฮวาง อิน-บอมที่ควบคุมเกมทั่วสนาม โดยพยายามขยายแนวรับของฝ่ายตรงข้ามจุดอ่อนของแผนนี้ชัดเจน: หากการกดดันสูงถูกหลอกด้วยการเตะยาว ช่องว่างหลังคิม มิน-แจจะกลายเป็นทางวิ่งสำหรับนูเนซ ปัจจัยสำคัญในการประสบความสำเร็จของเกาหลีใต้คือการลดข้อผิดพลาดในการเปลี่ยนสถานการณ์ ทำให้เกมแตกเป็นการต่อสู้ในแดนกลางแบบกระจายและป้องกันไม่ให้คู่แข่งสามารถสวนกลับอย่างต่อเนื่องได้