อันดงยาใช้รูปแบบ 4-4-2 เป็นหลัก ผู้รักษาประตูควบคุมแนวรับ โดยมีกองหลังตัวกลางสองคนให้ความมั่นคงที่ด้านหลัง ส่วนกองกลางสี่คนรับผิดชอบในการตัดบอลและส่งบอลไปยังทางริมเส้น ในขณะที่กองหน้าสองคนเน้นการเจาะเข้าเขตโทษ พวกเขาทำได้ดีกับแท็คติกส์กดดันสูงเมื่อเล่นในบ้าน แต่เมื่อแบ็กฟูลล์เดินเกมขึ้นไปข้างหน้า พวกเขามักจะเหลือช่องว่างไว้ด้านหลัง ลูซิน่ามักใช้รูปแบบ 4-2-3-1 สองกองกลางตัวรับสร้างกำแพงป้องกันที่แข็งแกร่ง ในขณะที่กองกลางตัวรุกเชื่อมโยงเกมรุก พวกเขาพึ่งพาการเล่นทางริมเส้นเพื่อสนับสนุนกองหน้าตัวกลาง สไตล์ของพวกเขาเป็นไปตามสถานการณ์ ทำได้ดีในการตั้งรับต่ำแล้วสวนกลับ อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพในการจบสกอร์ของแนวรุกเฉลี่ยเท่านั้น และภายใต้แรงกดดันสูง กองกลางอาจมีปัญหาในการจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ