อาเซอร์ไบจานน่าจะใช้แผนการเล่น 4-2-3-1 ใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบในการเล่นในบ้านเพื่อครองบอล พวกเขาจะทำการกดดันอย่างต่อเนื่องทั้งสองข้างสนาม โดยพึ่งพาลูกครอสและการประสานงานในพื้นที่ระหว่างกลางและแนวริมเส้นเพื่อสร้างโอกาสทำประตู แต่จุดอ่อนสำคัญของทีมคือขาดความสอดคล้องในการป้องกัน ผู้เล่นกองหลังมีความช้าในการเปลี่ยนทาง เมื่อพวกเขาทำการบุกอย่างรุนแรงจะทิ้งช่องว่างไว้เบื้องหลัง ทำให้พวกเขามีความอ่อนแอต่อการผ่านบอลยาวเร็วจากฝ่ายตรงข้าม ในการแข่งขันแบบมิตรภาพโค้ชคาดว่าจะทำการหมุนเวียนผู้เล่นสำรองหลายราย ซึ่งอาจลดความสอดคล้องของทีมลง ทำให้มีการแกว่งของจังหวะเกมรุก หากพวกเขาไม่สามารถทำประตูได้แม้จะมีแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง ผู้เล่นอาจจะเริ่มรู้สึกหงุดหงิด