ลิลเลสตรอมมักใช้ระบบแท็คติกแบบรุก 4-3-3 ซึ่งมีลักษณะการเล่นที่รุนแรงและกดดันสูง โดยเน้นการโจมตีทางริมเส้นอย่างมาก มิดฟิลด์ของทีมครอบคลุมพื้นที่กว้างและสร้างความกดดันอย่างหนัก ทำให้สามารถขัดขวางจังหวะการผ่านบอลของฝ่ายตรงข้ามได้ดีในพื้นที่สุดท้าย ทำให้พวกเขาสามารถแย่งบอลกลับมาและเริ่มต้นการโจมตีทันที ส่งผลให้มีการเปลี่ยนแปลงระหว่างการป้องกันและการโจมตีที่รวดเร็วและเฉียบคม จุดแข็งหลักของทีมอยู่ที่ความสามารถในการโจมตี ด้วยความเร็วและทักษะการครองบอลของปีก ลิลเลสตรอมไม่หยุดโจมตีทางริมเส้น ในขณะเดียวกันผู้เล่นในตำแหน่งกลางสนามสนับสนุนโดยการวิ่งเข้าไปในกรอบเขตโทษและการยิงไกล สร้างโอกาสทำประตูที่หลากหลาย วิธีการหลายด้านนี้ในพื้นที่สุดท้ายทำให้มีประสิทธิภาพในการทำประตูสูง ในด้านการป้องกัน ทีมใช้แนวป้องกันที่สูง ด้วยแบ็กไลน์ที่ถูกดันขึ้นไปข้างหน้า พวกเขายึดพึ่งการกดดันของมิดฟิลด์เพื่อลดแรงกดดันบนแนวป้องกัน แต่วิธีนี้ทำให้มีช่องว่างใหญ่เบื้องหลังแนวป้องกัน ทำให้ทีมอ่อนแอต่อการสวนกลับหากการกดดันถูกฝ่าผ่าน นี่เป็นเหตุผลหลักของการขาดเสถียรภาพในการป้องกันบางครั้ง