ทีมเยาวชนของพีเอสวี อินด์โฮเฟน มักใช้แผน 4-3-3 ซึ่งมีการเล่นกลางสนามที่ไหลลื่น ปีกและแบ็กฟูลแบ็กของพวกเขาจะสลับกันทำเกมรุกบ่อยๆ โดยอาศัยการเบรกผ่านทางริมเส้นและการตัดบอลกลับเร็วเพื่อสร้างโอกาสในการทำประตู อย่างไรก็ตาม การคุมพื้นที่แนวหลังของพวกเขามักขาดหายไปบ้าง ทำให้เกิดความกดดันเมื่อต้องเผชิญกับการสวนกลับ ทีมเยาวชนของอาแจ็กซ์ส่วนใหญ่เล่นแผน 4-2-3-1 ซึ่งมีการโจมตีที่แข็งแกร่งในแดนหน้า พวกเขาเน้นการเปลี่ยนแปลงระหว่างเกมรุกและเกมรับอย่างรวดเร็ว โดยส่งผู้เล่นจำนวนมากเข้าร่วมในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แนวรับของพวกเขาค่อนข้างอ่อนประสบการณ์และขาดความประสานงานในการสนับสนุนเกมรับ ทำให้พวกเขาไวต่อการพลาดในการป้องกันเมื่อถูกกดดันอย่างต่อเนื่อง