เซนต์ พอลลีใช้รูปแบบ 4-3-3 เป็นหลัก โดยแบ็กฟูลมีอิสระในการขึ้นเกมอย่างมาก ทำให้การโจมตีของทีมขยายความกว้างได้ดี ด้วยมิดฟิลด์สองคนที่บาดเจ็บ ทำให้มิดฟิลด์ที่เหลือต้องรับผิดชอบหลายบทบาท รวมถึงการกระจายบอล การปกป้องทางด้านข้าง และอื่น ๆ ทำให้ความเหนื่อยเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อเล่นในบ้านทีมจะพยายามบังคับให้กองหลังฝ่ายตรงข้ามย้ายตำแหน่งไปมา เมื่อไครเซอร์สลาวเทิร์นยุบตัวลงและกองหลังของพวกเขาจับกลุ่มอยู่หน้าเขตโทษ โอกาสในการทะลวงตรงๆ จะหายาก ทำให้ต้องพึ่งพาการครอสจากปีก ยิงไกล และการวางลูกตั้งเตะที่วางแผนไว้ จุดอ่อนของทีมนี้อยู่ที่ช่องว่างที่เกิดขึ้นหลังแบ็กฟูลขึ้นเกม หากมิดฟิลด์ไม่สามารถเข้าป้องกันทัน แนวรับทั้งหมดจะโดนคู่แข่งโจมตีด้วยบอลยาวได้โดยตรง เมื่อเกมดำเนินไปจนถึงช่วงท้ายๆ การวิ่งที่นานของผู้เล่นหลักอาจทำให้ประสิทธิภาพในการป้องกันลดลง และการสนับสนุนจากตัวสำรองก็จำกัด